International Antarctic Centre

Gisteren camper ingeleverd en ' s middags het International Antarctic Centre bezocht. Dit ligt direct naast ons overnachtingshotel, dus konden we zo naar toe lopen. Naast allerlei informatie over de onderzoeken op Antarctica ( hfdz door Nieuw Zeeland,  USA en Italië) hebben we een rit gemaakt over een parcours, waarbij het rijden op Antarctica nagebootst wordt. Met 45 graden naar beneden, door ramenhoog water rijden, kuilen, gaten, heuvels enz. Heel spectaculair. Ook in een sneeuwruimte geweest van -8 graden, waarbij men een storm laat razen, waardoor de gevoelstemperatuur daalt naar -18. Wel dikke jas aangekregen!
4D-film gezien die supergaaf was! En wat hadden ze in dit centrum.... de blauwe dwergpinguïns, dus toch nog op de valreep gezien.
Het complete centrum was interessant en boeiend.

Weer naar huis

En nu is er eind gekomen aan onze supergave, schitterende vakantie in Australië en Nieuw-Zeeland.  Wat hebben we genoten en enorm veel dingen gezien. In totaal hebben we in deze 8 weken ruim 9000 km. gereden.

We zijn op de vlieghaven en zijn inmiddels door de controles. Koffers zien we - als het goed gaat.. - pas weer op Schiphol. We vliegen nu eerst naar Auckland; daar 3 uur wachten op de vlucht naar Hong Kong. Op HK weer ruim 3 uur wachttijd op de vlucht naar Amsterdam, al met zijn we ca 33 uur onderweg en landen we zondagmorgen vroeg op Schiphol

Christchurch

Met de bus naar het centrum, met een plattegrond in de hand en nog voordat we echt erop gekeken hadden, worden we door een aardige dame aangesproken of ze ons kan helpen. Ze legde van alles uit over wat we moesten zien en wat de betekenis was vd gekleurde giraffe, waar we  naast stonden. (Bleek later een mevrouw vh informatiecentrum te zijn).
Wij op pad en het is echt triest, treurig en enorm indrukwekkend wat de laatste aardbeving (22-2-11)  tot gevolg gehad heeft. Er wordt een kracht van 6.3 geregistreerd. (Die van sept 2010 had 7.1 op de schaal van Richter, maar was lang niet zo dicht bij de stad).
Heel veel vh oude centrum staat nu nog steeds in de steigers en men is er mee bezig om te renoveren of af te breken.
Verschrikkelijk ook te realiseren dat er bijna 200 doden en vele zwaar gewonden door deze beving ( met vele naschokken) vielen.
Men vermoedt dat het in totaal wel 20 jaar kan duren voordat alle sporen opgeruimd zijn. 
De giraffes ( een 30-tal zie je door het hele centrum staan) zijn door bedrijven gesponsord en zij mochten ze van een kleur voorzien.
Waarom werd er voor een giraffe gekozen: teken van groot en sterk zijn met het hoofd recht omhoog.
Het was vandaag koud ( 10-11 graden, zwaar bewolkt en koude wind) maar eigenlijk past op dit moment dit weer het best bij de aanblik van deze stad.
Misschien een kleine km verderop is een erg mooie botanische tuin en daar staan enorm grote,  zeer oude bomen nog mooi rechtop alsof er niets gebeurd is...

Mount Cook - Lake Tekapo - Christchurch

De bedoeling was om eerst nog een wandeling bij MCV te doen en dan 100 km verderop naar een camping te gaan aan het meer van Tekapo. Maar....koud, regen en dat niet alleen , er was  hele lage bewolking, waardoor allerlei bergen, die we gisteren gezien hadden plotseling "opgelost" waren.
Toen maar direct op Lake Tekapo gereden. Ook weer vele velden met lupines, het late voorjaar is dus qua natuur een hele mooie tijd!
Erg mooi meer met een (vd buitenkant) heel mooi kerkje direct aan het meer. Dit kerkje " Church of the Good Shepard" werd in 1935 gebouwd zonder een altaarbeeld maar...met een groot raam met uitzicht op het meer en de bergen.
Het was inmiddels wel droog, maar van mooie uitzichten was niets te zien. En omdat het eind vd schitterende vakantie  in zicht komt, zijn we doorgereden naar Christchurch om hier een extra nacht te zijn. Hierdoor gaan we vanmorgen met de bus naar het centrum en hebben de hele dag om van alles te bekijken. Jullie herinneren C vast nog wel vd aardbevingen:  sept 2010 en in febr 2011.
Dan wordt het morgen camper inleveren; nog een hotelovernachting en zaterdag morgen vliegen... (en zijn de 8 weken omgevlogen) en komt er een eind aan een fantastische vakantie in 2 geweldige landen!

Omarama - Mount Cook

Op tijd vertrokken en nog geen km buiten de camping reden we tussen enorme velden lupines, roze, blauwe, witte  en allerlei kleuren er tussen in. Schitterend! 10 km verder waren de Clay Cliffs; steile hele hoge toppen en daar tussenin hele smalle ravijnen. Het laatste stukje tussen de cliffs was het keienpaadje erg steil, zodat Piet op handen en voeten terug kwam. Ik, met wat te gladde zolen, was zo'n 50m terug niet meer verder gegaan.Hierna naar Mount Cook Village. Onderweg langs het schittere Pukakimeer. Ook hier was weer een prachtige kleur water. Maar hoe dichter we bij MCV kwamen hoe bewolkter werd het en helaas begon het te druppelen. We hadden echter een mooie wandeling van een paar uur gezien en omdat ik mn regenjas ook niet voor niets gekocht had, hopla jas aan en lopen. Enorme harde wind, waardoor we bijna wegwaaiden; over een paar hangbruggen heen en ondertussen bonsde de regen op onze capuchons; ca 10 graden. Maar het was een mooie route langs een gletsjermeer. En hoe raar is het dan, 20 km verderop was de camping en hebben we nog heerlijk in de zon met 22 graden buiten gegeten.

Otago Peninsula - Omarama 8-12

'S Morgens was het zwaarbewolkt en 8,5 graden. Brbrbr, frisjes hoor, maar gelukkig hebben we een compleet huis, dus ook een kacheltje..
Op het schiereiland wilden we de zwart/witte koningsalbatrossen bekijken. Deze vogels leven alleen hier op het vaste land; verder nergens en als je hier dan toch bent..
Wij op pad en stonden om goed 9.00 uur voor de deur; eerste rondleiding 12.00 uur... dan maar de universiteitsstad Dunedin bezoeken. We hadden gelezen dat hier een prachtig treinstation hebben, dus wij over de heuvels richting Dunedin. Onderweg werd het helemaal potdicht en de weg steeds smaller ( en ik steeds banger..) maar gelukkig heeft Piet een uitstekende stuurkunst, dus zonder kleerscheuren aangekomen. Het was zo ontzettend rustig alsof het een gehuchtje was met 500 inwoners. Zelfs de 7m lange camper kon je makkelijk midden in het centrum parkeren en bij het oversteken hoefde je nauwelijks uit te kijken. Het stationsgebouw was idd heel erg mooi. Ook hebben we hier nog een oude kerk en een cathedraal bekeken. Het weer begon op te knappen en het was en bleef droog.
'Middags Moeraki Boulders gezien, ca 50 enorme grote ronde keien op het strand; sommigen hebben een omtrek van 4m. Vlg de geleerden zijn deze 60 miljoen jaar geleden op de zeebodem ontstaan toen kalkzouten zich geleidelijk ophoopten rond een harde kern; door latere processen zijn scheuren ontstaan. 
Hierna wilden we in Oamaru de blauwe dwergpinguins zien, maar ook nu hadden we pech want hier begon de rondleiding ( als je ze tenminste echt wandelend / waggelend wil zien ) 's avonds om 20.45 uur, even voor schemer. En aangezien het nog maar 14.30 uur was hebben we besloten het binnenland weer in te trekken op weg naar Mount Cook, de hoogste berg van ca 3700 m. Camping in Omarama.

Koeien

Er zijn hier bedrijven die zo maar 180 km2 aan land hebben. Door heel NZ is ons opgevallen dat zo tegen 15.00-15.30 uur de koeien in een rechte lijn richting melkmachines lopen. Achteraan sluit de boer de rij, die dan in een auto/ op een quad of brommer rijdt. Door het enorme aantal koeien,  dat sommige boeren hebben, wordt het soms wel een "sliert" van meer dan een km lang ( tenminste wat wij gezien hebben) erg koddig gezicht, maar wel leuk
Op de foto komen ze vanaf boven op de berg en op de andere lopen rechtsom richting bos.