Zaterdag 15 november
Het was om 5.00 uur nog hartstikke donker, dus wij toch maar op weg voor die spectaculaire zonsopkomst! Helaas, net als gisteren geen zon en "zachtjes tikt de regen op het autoraam" maar ook nu weer hordes mensen onderweg.
Toen maar met de auto rondom de Ayers Rock ( tegenwoordig wordt eigenlijk alleen nog maar de aboriginal naam genoemd = Uluru) gereden, ook dit was mooi. Het is onvoorstelbaar hoe groot 1 zo'n blok zandsteen is en zeker op plekken waar je dichtbij gaat, hoe mooi de structuur is maar ook op afstand is het overweldigend.
Terug naar het hotel, douchen, ontbijten en op weg naar de volgende accommodatie, Kings Canyon. Alleen maar prachtige natuur, goede weg ( om de 10 km zie je eens een auto). In de kloof vd Kings Canyon hebben we een ontzettend mooie wandeling gemaakt. Onvoorstelbaar hoe groen ( wsl
komt dit door de ene week bewolking en regen, die hiervoor nodig is en die wij gehad hebben....)alles is en hoeveel vogels je hoort.
Rondom het resort lopen dingo's.
Zondagmorgen afgetankt ( want je wordt steeds gewaarschuwd met een volle tank op pad te gaan en doordat er om de ca 150 km maar een pomp is, vraagt men prijzen, die ca €0,75 p.l hoger liggen dan aan de oostkust - er moet natuurlijk ook heel wat gedaan worden voordat het er is).
Steeds waarschuwingsborden voor overstekende kamelen, kangoeroes/wallaby's koeien, paarden. Geen kameel of kangoeroe gezien, wel een wallaby, heel veel wilde paarden, koeien en plotseling liepen er ezels op de weg.
De weg is een gravelroad, dus zeker de eerste 40 km was het keboeng-keboeng- keboeng en zaten de nieren op de plek van de hersenen enz en de hersenen waren verkast naar de knieën.
Je rijdt eigenlijk van het ene natuurpark in het andere en het is alleen vlaktes natuur, maar zo ongelooflijk mooi, zeker als de grond zo mooi rood/roodbruin is wat mooi afsteekt. En toch ziet de natuur er om de zoveel kilometer weer compleet anders uit.
Zeker zoals bij ons beiden als je een droge, dorre woestijn verwacht is dit echt prachtig! De gravelroad was ca 150 km en ik denk dat we nog geen 10 auto's gezien hebben. Wat leuk is, dat mensen elkaar hier groeten net als bij motorrijders. Langs de kant vd weg zie je nog wel eens (delen van) banden liggen en we hoopten dan toch wel, dit niet zelf mee te maken. Onze volgende overnachtingsstop was Glen Helen ( dit is rond 1900 neergezet en ik denk rond 1940 een keer aangepast en gemoderniseerd, maar daar hield het ook bij op...; aangezien wij toch wel een beetje "luxepeerdjes" zijn en geen backpackers.., - en dus niet zo heel veel smerig/oud/versleten en op gewend zijn, had dit tot gevolg, dat we om 20.15 uur het licht al uit gedaan hebben (details over de kamer/badkamer zal ik besparen....)
Ook in het totale complex en rondom was het een grote bende. Maar eerlijk is eerlijk: het eten was prima en ze moeten hier ook in alles voor zichzelf zorgen, van waterbevoorrading, electra enz. Ook was er een pomp uit tig jaren terug, waar getankt kon worden.
Het weer is nog steeds grotendeels bewolkt, af en toe een spatje en rond 20-25 graden en de locals zijn oh zo blij, dat het weer geen 40 graden is en dat de zo'n eindelijk eens weg is... Een kampbeheersr vertelde ons nog, dat we echt blij mochten zijn met dit weer, want anders hadden we zeker nergens gewandeld, dan was het snel een foto nemen en nog sneller weer in de auto...
Vertrokken richting Alice Springs, onze laatste overnachtingsplek in Australie. Onderweg alleen maar mooie waterholes, geweldige natuur, prachtige wandelingen. In Alice Springs een prima hotel, we gaan vandaag alleen nog maar rondom een paar dingen bekijken ( o.a Flying Doctors en we hopen de " School of The Air te zien; in 1951 opgezet om kinderen op 1,3 millioen vierkante km via radio les te geven) en dan wordt het afscheid nemen van Australie.
Wat ontzettend snel zijn de weken voorbij gegaan en wat hebben we vaak tegen elkaar gezegd : wat is hier ontzettend mooi, wat gaat alles hier in de relaxstand, wat zijn de mensen vriendelijk en behulpzaam.
Maar eerst nog maar vandaag onderweg en dan koffers pakken.... En dan morgen:
Nieuw Zeeland, we komen eraan!
Groetjes van ons
Wat moet het genieten zijn daar!
BeantwoordenVerwijderen